LENTEKRIEBELS 

Wij Nederlanders zijn natuurlijk best een raar volk. Op vele fronten overigens, maar laat ik één kenmerkend voorbeeld uitlichten; Nederlanders praten graag en gepassioneerd over het weer. In 90% van de gesprekken komt het weer ter sprake. En hoewel de economische crisis momenteel erg ‘hot’ is en ook de Toppers altijd genoeg gespreksstof opleveren, blijft het weer verreweg het meest populair. Of je nu op het schoolplein staat, bij de bakker of met je hond wandelt op de hei, je krijgt er gegarandeerd een opmerking over.

Veelal negatief trouwens, het is te koud, te warm, te nat of te droog. De winter duurt altijd te lang, de zomer altijd te kort en als het twee dagen achter elkaar regent, klaagt iedereen steen en been. Daar staat tegenover dat Nederlanders in het voorjaar over het algemeen bij de eerste bleke zonnestraal die aan de hemel verschijnt, massaal naar buiten rennen om plaats te nemen op een van de ontelbare hoeveelheid terrasjes. Bovendien blijven we daar het liefst tot diep in november zitten.

Ook de nu zo aarzelend op gang komende lente geeft alle ‘weer-gerelateerde’ gesprekken een flinke boost. Het voorjaar staat voor de deur en Moeder Natuur heeft het er maar druk mee. Ik betrap mezelf erop dat ik ook bij het tuincentrum sta als de thermometer aangeeft dat het buiten maar liefst 11 graden is. De nachtvorst negeren we gewoon en wachten tot na ijsheiligen, in de tweede week van mei, is ronduit belachelijk. Dat ik met een hortensia naar huis ga, die officieel pas in het najaar hoort te bloeien, interesseert me niet. Ik wil weer kleur in de tuin! En in huis! En aan mijn lijf! En in mijn hoofd!

Het één leidt tot het ander en dat fenomeen heet: lentekriebels. Of je het wilt of niet, alles moet er aan geloven, met de grote voorjaarsschoonmaak als gevolg. Het moet allemaal weer fris, schoon, opgeruimd en anders. Je tuin, het huis, de kledingkast en ook je lichaam.

Het voorjaar geeft je bijvoorbeeld veel meer stimulans om af te vallen dan die donkere wintermaanden. De zolder opruimen doe je niet als het sneeuwt of als de zon op het dak brandt. Een nieuw en fleurig outfit koop je niet als het buiten nog guur en koud is.

Misschien moeten we dat dan wel even uitleggen aan de winkels, dat mintgroen, lila en bikini’s in februari in de etalages nog behoorlijk misplaatst is. Bovendien erg onhandig als je kinderen net die maand een groeispurt hebben en er alleen maar shorts en korte mouwen te koop zijn. Hetzelfde geldt overigens voor winterjassen die in augustus alweer de etalages sieren, een onbegrijpelijk fenomeen.

Maar ik dwaal af.

Want het blijkt ook erg Nederlands te zijn dat iedereen in de maand maart verkouden is. Logisch natuurlijk als je zonder jas naar buiten rent omdat je dacht een zonnestraal te zien. En als je in november nog steeds op dat terrasje zit als de straatverlichting al aan gaat, heb je het ook niet helemaal begrepen.

En hier in het Gooi? Hier vieren we het begin van de lente op z’n Goois: lekker toeren in de cabrio met een grote zonnebril op.