column

HISTORIE OF HYSTERIE?

Er gebeuren best veel hysterische dingen in het Gooi. Niet alleen hier natuurlijk, maar mijn column heet nu eenmaal ‘Nicky in het Gooi’, dus beperk ik me tot de gebeurtenissen die ik hier zie, hoor en meemaak.
Het Gooi dus: hek eromheen, een paar brede portiers bij de ingang, entreegeld vragen en het is net een attractiepark.
Dagjesmensen komen al eeuwen deze kant op. Rond 1880 werd er speciaal voor deze bezoekers zelfs een tramlijn aangelegd, die vanwege de vele dodelijke ongelukken, de ‘Gooise Moordenaar’ werd genoemd.
Vroeger kwamen die dagjesmensen graag deze kant op om te genieten van de prachtige natuur en om te wandelen, maar dat is veranderd. Tegenwoordig vinden bussen vol toeristen hun weg naar het Gooi om celebs te spotten en mooie auto’s te fotograferen. De meeste mensen komen echter om een dagje te shoppen in de chique boetieks. Laren is inmiddels net een modeboulevard, het enige wat nog ontbreekt zijn roltrappen en parkeergarages.
Het grappige is dat de mensen die hier zelf wonen er nauwelijks winkelen omdat iedereen dan precies weet waar je iets gekocht hebt en hoe duur het was. Dat is voor gewone mensen ‘niet zo leuk’ maar voor typisch Gooise mensen domweg niet exclusief genoeg. Die gaan dan liever even shoppen in Parijs of New York, zelfs voor de kinderen! Ja, echt!
Natuurlijk is het leuk als je iets origineels draagt wat niet iedereen heeft, maar daarvoor hoef je volgens mij niet naar Parijs of New York, je kunt ook heel goed slagen in ... Antwerpen of Londen.
Nee grapje, maar er rolt veel geld door de Gooise lanen en dat is al eeuwenlang het geval. Het Gooi heeft een rijk verleden, zowel letterlijk als figuurlijk. Al in de 17e Eeuw - de Gouden Eeuw - kwamen de allereerste welgestelde stedelingen deze kant op en vormden met hun luxueuze buitenplaatsen een schril contrast met de bescheiden boerderijtjes van de oorspronkelijke bewoners.
En dat terwijl hier in die tijd helemaal niet zo veel te vinden was behalve woeste heidevlaktes en zandverstuivingen zoals de witte bergen. Dus lieten enkele grootgrondbezitters simpelweg een bos of een park aanleggen. Tja, je moet toch ergens kunnen wandelen met je gasten.
En zeg nou zelf, is dat historisch of hysterisch?
Toch vind ik de sfeer knus in de Gooise dorpjes en gelukkig wonen er ook een heleboel normale, leuke en aardige mensen.
En ik ben ook erg blij met die 17e Eeuwse gasten die indertijd die bossen en parken hebben aangelegd, want: is het niet ‘Mooi in het Gooi’!!